8 Paraan Para Kontrolin ang Isip Mo Bago Ka Nito Sirain By Brain Power 2177

8 Paraan Para Kontrolin ang Isip Mo Bago Ka Nito Sirain

May isang tao na gusto kong kausapin ngayon... at baka ikaw iyon.

Napapansin mo ba na kahit gusto mong maging masaya, parang may boses sa isip mo na laging nagsasabing, 'Hindi mo kaya... Wala kang kwenta... Susuko ka rin.'

Ang tanong... ikaw ba ang nagsasalita, o ang isip mo ang kumokontrol sa'yo?

Maraming tao ang akala nila sila ang may kontrol sa kanilang buhay. Pero bihag sila ng sarili nilang isip. Isang negatibong kaisipan lang, nawawala na ang kumpiyansa. Isang pagkakamali lang, gusto na nilang sumuko.

Pero paano kung sabihin ko sa'yo na may paraan para ikaw ang maging amo ng isip mo, at hindi ikaw ang alipin nito?

Sa video na ito, ibabahagi ko ang 8 paraan kung paano mo mako-command ang isip mo, para hindi ka na madaling matalo ng takot, pag-aalinlangan, at negatibong emosyon.

Kaya kung handa ka nang baguhin ang paraan ng pag-iisip mo at simulang kontrolin ang direksyon ng buhay mo, samahan mo ako hanggang sa dulo ng video. Baka ang isang ideyang maririnig mo ngayon ang maging simula ng pagbabago ng buong buhay mo.

Number 1

Huminto bago kumilos

Alam mo ba na maraming problema sa buhay ang nagsimula dahil sa padalos-dalos na reaksyon?

May mga pagkakataon na may nagsabi lang ng isang salita, tapos bigla kang sumagot. May nakita kang post sa social media, bigla kang nag-comment. May nagalit sa'yo, gumanti ka agad. At pagkatapos ng ilang minuto o ilang oras, saka mo lang sasabihin, "Sana hindi ko na lang ginawa."

The truth is, your first emotion is not always your best decision.

Kaya bago ka magsalita, bago ka magdesisyon, bago ka gumanti, huminto ka muna. Kahit limang segundo lang. Kahit sampung segundo lang. Ang maikling paghinto na 'yan, ang pagitan ng isang tamang desisyon at isang malaking pagsisisi.

Isipin mo ang sasakyan. Kahit gaano pa kaganda ang makina, kung wala itong preno, delikado pa rin. Ganun din ang isip ng tao. Hindi sapat na matalino ka. Hindi sapat na mabilis kang mag-isip. Kailangan marunong ka ring mag-preno.

Hindi kahinaan ang paghinto. Kalakasan iyon. Kasi ipinapakita mo na hindi emosyon ang may kontrol sa'yo. Ikaw ang may kontrol sa emosyon mo.

Kapag galit ka, natural lang na gusto mong lumaban. Kapag nasaktan ka, gusto mong makabawi. Kapag natakot ka, gusto mong tumakas. Pero hindi lahat ng nararamdaman mo ay kailangan mong sundin.

Remember this: Feelings are real, but they are not always right.

May mga salitang kapag nabitawan mo, hindi mo na mababawi. Maaari kang humingi ng tawad, pero hindi mo na mabubura ang sakit na naidulot nito. May mga desisyong ginawa sa init ng ulo na habang buhay pinagsisisihan.

Kaya sa susunod na may mangyari na magpapainit ng ulo mo, huwag mong hayaang emosyon ang unang magsalita. Huminto ka muna. Huminga ka nang malalim. Tanungin mo ang sarili mo, "Kapag ginawa ko ba ito ngayon, magiging proud ba ako sa desisyong ito bukas?"

Napakalakas ng tanong na 'yan. Dahil binibigyan nito ng pagkakataon ang isip mo na manguna bago ang emosyon.

Hindi mo kailangang manalo sa bawat argumento. Hindi mo kailangang patunayan na ikaw ang tama sa lahat ng pagkakataon. Ang pinakamalaking panalo ay ang pagpili na manahimik kaysa makasakit. Ang pinakamagandang desisyon ay ang hindi paggawa ng bagay na pagsisisihan mo rin.

Life will always test your patience. Palaging may taong iinis sa'yo. Palaging may sitwasyong susubok sa emosyon mo. Pero tandaan mo ito: Hindi mo kontrolado ang ginagawa ng ibang tao, pero kontrolado mo kung paano ka tutugon.

At doon nagsisimula ang tunay na pagko-command sa isip. Hindi sa pagiging walang emosyon, kundi sa kakayahang sabihin sa sarili mo, "Sandali lang. Hindi ako kikilos hangga't hindi malinaw ang isip ko."

Dahil ang isang minutong paghinto ngayon ay maaaring makapagligtas sa'yo sa maraming taong pagsisisi sa hinaharap.

Number 2

Sabihin sa sarili: "Hindi lahat ng iniisip ko ay totoo."

Isa ito sa pinakamahalagang bagay na kailangan mong matutunan sa buhay. Hindi dahil may pumasok na isipin sa utak mo, ibig sabihin ay totoo na agad iyon.

Ang pinakamalaking sinungaling na makakaharap mo ay sarili mong isip.

Napansin mo ba? Kapag hindi nag-reply ang isang tao sa message mo, bigla nang tatakbo ang isip mo. "Baka galit siya sa'kin." "Baka may nasabi akong mali." "Siguro ayaw na niya sa'kin."

Pero busy lang pala siya.

Kapag may nakita kang dalawang taong nag-uusap at bigla silang tumingin sa'yo, sasabihin agad ng isip mo, "Ako yata ang pinag-uusapan nila." Pero wala ka namang ebidensya. Posibleng ibang bagay lang talaga ang pinag-uusapan nila.

Ganito gumagana ang isip natin. Kapag kulang ang impormasyon, automatic itong gumagawa ng sariling kuwento. At ang masama pa, negative ang kuwentong ginagawa nito.

The mind loves to fill in the blanks.

Kapag may uncertainty, gumagawa ito ng sariling conclusion. At kung hindi ka magiging maingat, paniniwalaan mo ang isang kuwentong ikaw lang naman ang sumulat.

Ilang beses ka nang hindi nakatulog dahil sa mga bagay na hindi naman nangyari? Ilang beses ka nang natakot sa isang sitwasyon na hanggang imagination mo lang pala? Ilang beses ka nang nasaktan dahil sa hinala?

Ang daming tao ang pagod na pagod sa laban na hindi naman talaga umiiral. Nakikipaglaban sila sa mga "baka," "siguro," at "what if."

Hindi naman masama ang mag-isip. Ang problema, kapag bawat naiisip mo ay ginagawa mo nang katotohanan.

Kapag sinabi ng isip mo na, "Hindi mo kaya," tanungin mo, "Talaga bang hindi ko kaya, o natatakot lang ako?"

Kapag sinabi ng isip mo na, "Wala nang naniniwala sa'yo," itanong mo ulit, "May ebidensya ba ako, o assumption lang ito?"

Kapag sinabi ng isip mo na, "Failure ka," alalahanin mo na ang isang pagkakamali ay hindi kailanman magiging buong pagkatao mo.

p

Don't believe every thought you think.

Hindi lahat ng pumapasok sa isip mo ay dapat mong paniwalaan. May mga isiping dumadaan lang. At hindi dahil dumaan sila, kailangan mo silang paupuin at patirahin sa buhay mo.

Parang may kumakatok sa pintuan ng bahay mo. Hindi naman lahat ng kumakatok ay pinapapasok mo, hindi ba? Ganun din dapat sa isip. Hindi lahat ng thought ay deserving ng attention mo.

Piliin mo kung alin ang papakinggan at alin ang palalampasin.

Kapag nasanay kang kwestyunin ang bawat negatibong isipin, mapapansin mong mas magiging kalmado ka. Hindi ka na agad magpapanic. Hindi ka na basta-basta masasaktan ng sariling imagination.

Unti-unti mong mare-realize na maraming kinatatakutan mo ang hindi naman talaga nangyari. Marami sa mga pinoproblema mo ay gawa lang ng isip na naghahanap ng kasagutan kahit wala pa namang sapat na katotohanan.

Kaya sa tuwing may papasok na negatibong isipin, huwag mo agad yakapin. Huminto ka sandali at sabihin mo sa sarili mo:

"Hindi dahil naisip ko ito, ibig sabihin ay totoo na ito. Hahanapin ko muna ang katotohanan bago ako maniwala."

Dahil kapag natutunan mong hindi paniwalaan ang bawat naiisip mo, hindi na basta-basta makokontrol ng takot, pagdududa, at overthinking ang direksyon ng buhay mo. Ikaw na ang may hawak ng manibela, at hindi ang mga kuwentong gawa lang ng isip mo.

Number 3

Mag-focus sa kasalukuyan

Napansin mo ba kung gaano kadalas lumilipad ang isip natin? Nandito ang katawan mo, pero ang isip mo nasa nakaraan. O kaya naman, nasa hinaharap na hindi pa naman nangyayari.

Habang kumakain ka, iniisip mo pa rin ang pagkakamaling nagawa mo ilang taon na ang nakalipas. Habang kasama mo ang pamilya mo, ang iniisip mo naman ay kung ano ang mangyayari bukas. Habang may pagkakataon kang maging masaya ngayon, hindi mo ito maramdaman dahil ang isip mo ay abala sa mga bagay na wala sa harapan mo.

And that's the problem.

Maraming tao ang nawawalan ng kapayapaan dahil sa mga iniisip nilang tapos na o hindi pa nangyayari.

May mga taong paulit-ulit na binabalikan ang nakaraan. Paulit-ulit nilang sinasabi, "Sana hindi ko ginawa iyon." "Sana iba ang naging desisyon ko." "Sana hindi ako nagtiwala."

Pero ang tanong, may mababago pa ba ang pag-aalala mo sa kahapon?

Wala.

Tapos may isa namang grupo ng tao na laging nasa future. Lagi silang nag-aalala.

"Paano kung mawalan ako ng trabaho?"

"Paano kung magkasakit ako?"

"Paano kung bumagsak ako?"

"Paano kung hindi mangyari ang plano ko?"

Napansin mo ba? Puro "Paano kung..."

At ang nakakalungkot, maraming tao ang napapagod sa laban na hindi pa naman nagsisimula.

The future is important, pero hindi mo pwedeng isabuhay ang bukas habang hindi mo pa naaayos ang ngayon.

Isipin mo ito. Kung nagmamaneho ka ng sasakyan at buong oras kang nakatingin sa rearview mirror, ano ang mangyayari?

Mababangga ka.

Hindi dahil walang silbi ang rearview mirror. Kailangan din iyon. Pero ginawa lang iyon para sa mabilisang tingin, hindi para doon ka tumitig buong biyahe.

Ganoon din ang nakaraan.

Pwede mo itong balikan para matuto, pero huwag mo itong gawing tirahan.

At ganoon din ang hinaharap.

Pwede mo itong paghandaan, pero huwag mo itong katakutan nang sobra hanggang sa mawala na ang saya ng kasalukuyan.

Life happens right now.

Hindi kahapon.

Hindi bukas.

Ngayon.

Kung gusto mong maranasan ang tunay na kapayapaan, sanayin mong ibalik ang isip mo sa kasalukuyan.

Kapag umiinom ka ng kape, namnamin mo ang bawat higop.

Kapag kausap mo ang mahal mo sa buhay, makinig ka talaga. Huwag habang nagsasalita siya ay gumagawa ka na ng sampung senaryo sa isip mo.

Kapag nagtatrabaho ka, ibigay mo ang buong atensyon mo sa ginagawa mo. Dahil kapag hati ang isip mo, hati rin ang resulta.

Ang totoo, maraming blessing ang hindi natin napapansin dahil masyado tayong distracted.

May pagkain sa mesa pero ang iniisip natin ay ang wala pa.

May mga taong nagmamahal sa atin pero ang nakikita lang natin ay ang mga taong iniwan tayo.

May oportunidad sa harapan natin pero nakatingin pa rin tayo sa pinto na matagal nang nagsara.

Don't miss today's blessing because you're trapped in yesterday's pain or tomorrow's fear.

Ang pinakamahalagang sandali ng buhay mo ay hindi kahapon. Hindi rin bukas.

Ang pinakamahalagang sandali ay ang sandaling hawak mo ngayon.

Kaya kung gusto mong matutong i-command ang isip mo, ugaliin mong sabihin sa sarili mo, "Babalik ako sa kasalukuyan. Dito ako kikilos. Dito ako magpapasalamat. Dito ako mabubuhay."

Dahil ang taong marunong mabuhay sa kasalukuyan ay mas nakakapag-isip nang malinaw, mas nakakapagdesisyon nang tama, at mas nakakaranas ng kapayapaan. Dahil natutunan niyang huwag sayangin ang araw na mayroon siya sa pagdadala ng bigat ng kahapon at sa takot sa bukas.

Number 4

Palitan ang negatibong isipin ng positibong katotohanan

Napansin mo ba kung gaano kabilis ang isip natin na maniwala sa negatibo?

Kapag may isang taong pumuri sa'yo at may isa namang pumuna, ano ang mas madalas mong iniisip buong araw? Hindi ba iyong puna? Parang automatic na doon nakatutok ang isip natin. Isang magandang nangyari, sampung problema ang iniisip. Isang pagkakamali lang ang nagawa mo, pakiramdam mo tuloy wala ka nang ginawang tama.

Ganito kasi ang isip. Kapag hindi mo ito ginabayan, natural itong pupunta sa pinakamasamang posibilidad. At kapag hinayaan mo lang iyon, unti-unti kang kakainin ng takot, pagdududa, at panghihina ng loob.

Pero ito ang mahalagang tandaan. Hindi dahil may naisip ka, ibig sabihin totoo na iyon.

May mga pagkakataong sinasabi ng isip mo, "Hindi mo kaya." Pero hindi mo pa nga nasusubukan.

Minsan naman sasabihin ng isip mo, "Failure ka." Pero nagkamali ka lang. At magkaibang-magkaiba ang taong nagkamali sa taong sumuko.

May mga araw na sasabihin ng isip mo, "Wala nang pag-asa." Pero hindi mo pa nakikita ang buong kuwento. Hindi pa tapos ang laban.

That's why you need to challenge your own thoughts.

Huwag mong tanggapin agad ang bawat iniisip mo na parang batas. Tanungin mo ang sarili mo, "May ebidensya ba talaga ito? O takot ko lang ang nagsasalita?"

Napakalaking pagkakaiba noon.

Halimbawa, hindi ka lang nireplyan ng isang tao. Biglang sasabihin ng isip mo, "Siguro galit siya sa akin." Pero sigurado ka ba? Baka naman abala lang. Baka low battery ang phone. Baka may pinagdadaanan lang. Tingnan mo kung gaano kabilis gumawa ng kuwento ang isip kahit wala pang sapat na impormasyon.

Ganito rin sa buhay.

Kapag bumagsak ka sa isang bagay, sasabihin ng isip mo, "Tapos na. Hindi na ako aasenso." Pero isang chapter lang iyon, hindi ang buong libro ng buhay mo.

Kapag may tumanggi sa'yo, sasabihin ng isip mo, "Hindi ako sapat." Pero baka hindi lang iyon ang tamang pagkakataon o tamang lugar para sa'yo.

Remember this. Your mind can lie to you, but reality speaks through facts.

Kaya sa tuwing may negatibong pumapasok sa isip mo, huwag mo agad itong paupuin sa trono ng isip mo. Salubungin mo ito ng katotohanan.

Kung sasabihin ng isip mo, "Hindi ko kaya," sagutin mo ng, "Hindi ko pa kaya ngayon, pero kaya kong matuto."

Kung sasabihin ng isip mo, "Palagi akong nabibigo," ipaalala mo sa sarili mo, "Oo, may mga pagkatalo ako, pero marami na rin akong nalampasan."

Kung sasabihin ng isip mo, "Walang mangyayaring maganda sa buhay ko," sabihin mo, "Hindi ko alam ang mangyayari bukas, kaya hindi ko rin puwedeng sabihin na puro masama lang ang darating."

Hindi ito tungkol sa pagpapanggap na walang problema. Hindi ito fake positivity. Hindi ito iyong ngingiti ka kahit gusto mo nang umiyak.

Ang ibig sabihin nito ay pipiliin mong tumingin sa katotohanan, hindi sa kasinungalingang ibinubulong ng takot.

Because there is a big difference between being positive and being truthful.

Ang pagiging positive ay hindi pagsasabing magiging madali ang lahat. Ang pagiging truthful ay pagsasabing, "Mahirap ito, pero hindi ibig sabihin imposible."

Sa bawat araw, may dalawang boses na magsasalita sa isip mo. Ang isa ay puno ng takot, pagdududa, at panghihina ng loob. Ang isa naman ay nagpapaalala ng katotohanan.

Ikaw ang pipili kung alin ang pakikinggan mo.

Dahil ang direksyon ng buhay mo ay madalas nagsisimula sa direksyon ng mga iniisip mo. Kapag paulit-ulit mong pinapakain ang isip mo ng kasinungalingan, unti-unti kang hihina. Pero kapag pinapakain mo ito ng katotohanan, kahit mahirap ang sitwasyon, magkakaroon ka ng lakas na magpatuloy.

Kaya sa susunod na makarinig ka ng negatibong boses sa loob ng isip mo, huwag mo agad paniwalaan. Huminto sandali, suriin ang iniisip mo, at itanong mo, "Ito ba ay takot lang... o ito ba talaga ang katotohanan?"

Dahil hindi lahat ng pumapasok sa isip mo ay dapat mong paniwalaan. Ang dapat mong panghawakan ay ang katotohanan dahil iyon ang nagbibigay ng lakas, pag-asa, at tamang direksyon sa buhay.

Number 5

Magkaroon ng malinaw na layunin araw-araw

Napansin mo ba na may mga araw na sobrang busy ka, pero pagdating ng gabi, pakiramdam mo wala ka namang tunay na na-accomplish? Pagod na pagod ka, pero parang wala kang narating. Dahil gumalaw ka nang walang malinaw na direksyon.

Imagine mo ito. Sumakay ka sa isang bus, pero hindi mo sinabi sa driver kung saan ang destinasyon mo. Ano sa tingin mo ang mangyayari? Iikot lang ang biyahe mo. Baka makarating ka sa iba't ibang lugar, pero hindi sa lugar na gusto mong puntahan.

Ganito rin ang buhay.

Kapag wala kang malinaw na layunin sa bawat araw, madaling maagaw ng ibang tao ang oras mo. Gigising ka, bubuksan mo ang cellphone mo, tapos isang scroll lang sa social media, naging isang oras na. Pagkatapos may nag-message, may bagong video, may balita, may issue, hanggang sa hindi mo namalayan na halos kalahati ng araw mo ang lumipas sa mga bagay na hindi naman talaga mahalaga sa mga pangarap mo.

That's the danger of living without intention.

Kapag wala kang plano, ang buhay ang magpaplano para sa'yo. At hindi iyon ang planong gusto mo.

Hindi naman kailangang napakalaki agad ng layunin mo. Minsan sapat na ang sabihin mo sa sarili mo, "Ngayong araw, tatapusin ko ang isang importanteng trabaho." O kaya, "Ngayong araw, hindi ako magpapatalo sa katamaran." O kaya naman, "Ngayong araw, magiging mas mabuting tao ako kaysa kahapon."

Simple goals. Pero malinaw.

Ang mahalaga, alam ng isip mo kung saan siya pupunta.

Alam mo ba kung bakit madaling mawalan ng motivation ang isang tao? Kasi hindi niya nakikita ang dahilan kung bakit siya bumabangon. Kapag walang "why," mabilis ding mawala ang "drive."

Pero kapag malinaw ang layunin mo, kahit mahirap ang araw, may dahilan kang magpatuloy. Hindi ka basta-bastang nadadala ng emosyon. Hindi ka madaling ma-distract. Kasi alam mo kung ano ang priority mo.

Success is not just about working hard. It's about working on the right things.

Maraming tao ang sobrang abala, pero hindi naman umaabante. Bakit? Dahil ang dami nilang ginagawa, pero kakaunti lang ang talagang mahalaga.

Kaya bago magsimula ang araw mo, magtanong ka muna sa sarili mo.

"Ano ba talaga ang gusto kong matapos ngayon?"

"Ano ang isang bagay na kapag nagawa ko, masasabi kong naging productive ang araw ko?"

Kapag nasagot mo ang tanong na 'yan, mas magiging malinaw ang direksyon mo.

At tandaan mo rin, hindi ibig sabihin na may layunin ka ay magiging madali na ang lahat. May mga araw na mawawalan ka ng gana. May mga araw na gusto mong ipagpaliban ang mga dapat mong gawin. Normal lang iyon.

Pero ang kaibahan ng taong may malinaw na layunin at ng taong wala, kahit mawalan siya ng motivation, kumikilos pa rin siya. Dahil hindi siya umaasa sa mood. Umaasa siya sa commitment.

Discipline will take you farther than motivation.

Hindi araw-araw inspired ang mga successful na tao. Pero araw-araw silang may direksyon. At iyon ang dahilan kung bakit unti-unti silang umaabante.

Kaya huwag mong hayaang lumipas ang bawat araw na parang dahon na tinatangay lang ng hangin. Ikaw ang pumili ng direksyon. Ikaw ang magdesisyon kung saan mo dadalhin ang oras, lakas, at atensyon mo.

Dahil ang bawat araw ay parang isang puhunan. Kapag ginamit mo ito nang may malinaw na layunin, maliit man ang hakbang mo ngayon, siguradong may mararating ka bukas.

Remember this: A life with direction always moves farther than a life that only reacts.

Kaya paggising mo bukas, huwag mo agad hawakan ang cellphone mo. Hawakan mo muna ang direksyon ng araw mo. Dahil kapag alam mo kung saan ka pupunta, mas maliit ang tsansang maligaw ang isip mo.

Number 6

Iwasan ang sobrang impormasyon

Napansin mo ba na habang mas marami kang nalalaman, parang mas lalo ka namang napapagod? Akala natin kapag mas maraming impormasyon, mas magiging malinaw ang isip natin. Pero may mga pagkakataon na sobrang daming impormasyon ang dahilan kung bakit nalilito tayo.

Pagkagising pa lang sa umaga, hawak mo na agad ang cellphone. Bago ka pa man makapag-almusal, nakabasa ka na ng masamang balita. May aksidente. May giyera. May iskandalo. May away sa social media. May negatibong opinyon. Tapos sunod-sunod na videos, notifications, at comments.

At lahat ng 'yan ay pumapasok sa isip mo.

Parang bahay ang isip natin. Kung araw-araw kang nagpapapasok ng kung anu-anong gamit na hindi mo naman kailangan, darating ang panahon na wala ka nang space para sa mga bagay na mahalaga.

That's exactly what happens to the mind.

Hindi lang katawan ang napapagod. Pati isip, napapagod din. At kapag overloaded na ang isip mo, kahit simpleng desisyon, parang ang hirap gawin. Kahit maliit na problema, parang napakalaki na dahil punong-puno na ang isip mo ng ingay.

Kaya minsan, ang kailangan mo ay hindi dagdag na impormasyon. Ang kailangan mo ay katahimikan.

Hindi ibig sabihin nito na huwag ka nang manood ng balita o gumamit ng social media. Ang ibig sabihin lang, maging mapili ka. Hindi lahat ng lumalabas sa screen mo ay karapat-dapat bigyan ng oras. Hindi lahat ng issue ay kailangan mong salihan. Hindi lahat ng debate ay kailangan mong panalunan.

May mga tao na halos buong araw naka-scroll. Video pagkatapos ng video. News pagkatapos ng news. Chismis pagkatapos ng chismis. Pagdating ng gabi, pakiramdam nila pagod na pagod sila, kahit halos hindi naman sila gumalaw.

Bakit?

Dahil ang isip nila ang buong araw na nagtrabaho.

Every post you read...

Every video you watch...

Every argument you follow...

Lahat 'yan ay kumukuha ng attention mo. At tandaan mo ito: Your attention is one of your most valuable assets. Kapag ibinigay mo ito sa lahat ng bagay, baka wala nang matira para sa mga bagay na talagang mahalaga sa buhay mo.

Hindi mo kailangang malaman ang lahat ng nangyayari sa mundo para maging matalino. Mas mahalaga ang malaman mo kung alin ang may tunay na halaga at alin ang puro ingay lang.

May mga impormasyon na nagbibigay ng karunungan. Pero mayroon ding impormasyon na nagbibigay lang ng takot, galit, inggit, at pag-aalala.

Kaya bago ka mag-click ng video o magbasa ng post, subukan mong tanungin ang sarili mo:

"Pagkatapos kong panoorin ito, magiging mas mabuti ba ang isip ko? May matututunan ba ako? O madadagdagan lang ang stress ko?"

Napakasimpleng tanong, pero napakalaki ng epekto.

Ang pinaka-healthy na desisyon ay ilapag muna ang cellphone. Lumabas ka. Makipag-usap sa pamilya. Maglakad. Magbasa ng magandang libro. Magdasal. O umupo lang nang tahimik.

Because peace doesn't always come from learning more.

Peace comes from consuming less.

Kapag natutunan mong piliin ang mga impormasyong papasukin mo sa isip mo, mapapansin mong mas kalmado ka. Mas malinaw kang mag-isip. Mas mabilis kang makapagdesisyon. At higit sa lahat, hindi ka basta-bastang natatangay ng ingay ng mundo.

Tandaan mo ito: Hindi mo kailangang dalhin ang bigat ng bawat balitang naririnig mo. Hindi mo kailangang pasanin ang bawat problemang nakikita mo online. Protektahan mo ang isip mo. Dahil kung ano ang madalas mong pinapakain dito, iyon din ang madalas na lalabas sa paraan ng pag-iisip at pamumuhay mo.

Number 7

Matutong tumanggi

Isa sa pinakamahirap na salitang sabihin ay "Hindi."

Bakit? Dahil natatakot tayong baka may magalit. Baka isipin nilang nagbago na tayo. Baka sabihan tayong madamot, walang pakisama, o mayabang. Kaya kahit alam nating mabigat na, kahit alam nating hindi na natin kaya, ang lumalabas pa rin sa bibig natin ay, "Sige, ako na bahala."

Pero habang lagi kang nagsasabi ng "Oo" sa ibang tao, napapansin mo bang unti-unti ka namang nagsasabi ng "Hindi" sa sarili mo?

Kapag gusto mong magpahinga pero may humihingi ng pabor, sasabihin mo, "Sige." Kapag gusto mong mag-ipon pero may nagyayang gumastos, sasama ka pa rin. Kapag alam mong ubos na ang oras at lakas mo, tumatanggap ka pa rin ng dagdag na responsibilidad.

Ikaw ang napapagod. Ikaw ang nauubos. Ikaw ang nagtatanong kung bakit parang wala nang natitira para sa sarili mo.

Here's the truth. You can't pour from an empty cup.

Paano ka makakatulong sa iba kung ikaw mismo ay ubos na? Paano mo aalagaan ang pamilya mo kung hindi mo kayang alagaan ang sarili mo? Paano mo maaabot ang mga pangarap mo kung ang oras mo ay laging inuubos sa mga bagay na hindi naman talaga mahalaga sa direksyon ng buhay mo?

Maraming tao ang akala nila, ang pagiging mabuting tao ay ang laging available. Ang laging handang tumulong. Ang hindi marunong tumanggi.

Pero ang pagiging mabuting tao ay hindi nangangahulugang kailangan mong isakripisyo ang sarili mo sa lahat ng pagkakataon.

May malaking pagkakaiba ang pagiging mabait at pagiging laging nagpapagamit.

Kapag hindi ka marunong tumanggi, may mga taong hindi sinasadya o minsan ay sinasadya talagang abusuhin ang kabaitan mo dahil nasanay silang alam nilang hindi ka magsasabi ng "Hindi."

At alam mo kung ano ang masakit?

Habang iniingatan mo ang damdamin ng ibang tao, ikaw naman ang unti-unting nasasaktan.

Hindi masamang magtakda ng boundaries. Hindi ito pagiging selfish. It's called self-respect.

Kapag sinabi mong, "Pasensya na, hindi ko kaya ngayon," hindi ibig sabihin na wala kang malasakit. Ibig sabihin lang, alam mo ang limitasyon mo.

Kapag sinabi mong, "Hindi muna ako sasama," hindi ibig sabihin na ayaw mo sa kanila. Ibig sabihin, may mas mahalaga kang kailangang unahin.

Hindi kailangang ipaliwanag ang bawat desisyon mo para lang ma-approve ng lahat. Hindi lahat ng tao maiintindihan ang dahilan mo, at ayos lang iyon.

Tandaan mo ito. Every time you say yes to something, you're also saying no to something else.

Kapag nagsabi ka ng oo sa mga bagay na hindi naman mahalaga, baka ang tinatanggihan mo pala ay ang kapayapaan ng isip mo, ang oras para sa pamilya mo, ang kalusugan mo, o ang mga pangarap na matagal mo nang gustong abutin.

Kaya bago ka agad sumagot ng "Oo," huminto ka muna at tanungin ang sarili mo.

"Makakatulong ba talaga ito sa buhay ko?"

"May kakayahan ba talaga akong gawin ito nang hindi ko sinasakripisyo ang sarili ko?"

"Ginagawa ko ba ito dahil gusto ko, o dahil natatakot lang akong ma-disappoint ang ibang tao?"

Napakalaking kaibahan ng dalawang dahilan na iyon.

Hindi mo responsibilidad na pasayahin ang lahat. Hindi mo trabaho na laging i-meet ang expectations ng bawat taong makakasalamuha mo.

Ang responsibilidad mo ay mamuhay nang may respeto sa sarili, may malinaw na hangganan, at may tapang na piliin ang tama kahit hindi ito magustuhan ng iba.

Mas mabuting may ilang taong madismaya dahil nagsabi ka ng "Hindi," kaysa ikaw ang tuluyang maubos dahil hindi mo natutunang sabihin ang salitang iyon.

Remember this. Ang salitang "Hindi" ay pinakamalinaw na paraan ng pagsasabing "Oo" sa iyong kapayapaan, sa iyong mga pangarap, at sa iyong sariling halaga.

Number 8

Disiplinahin ang sarili

Isa sa pinakamalaking kasinungalingan na pinaniwalaan ng maraming tao ay ito: "Gagawin ko na lang kapag ganado na ako."

Pero isipin mo ito. Ilang beses mo nang sinabi sa sarili mo na magsisimula ka bukas? Bukas na mag-eehersisyo. Bukas na mag-iipon. Bukas na magbabasa ng libro. Bukas na titigil sa bisyo. Bukas na magbabago.

Pero dumating ang bukas, naging "mamaya." Ang "mamaya" naging "sa susunod na lang." Hanggang sa lumipas ang mga linggo, buwan, o kahit taon, pareho pa rin ang sitwasyon.

The truth is, motivation comes and goes, but discipline stays.

Hindi araw-araw excited ang mga successful na tao. Hindi rin araw-araw inspired. May mga araw na tamad din sila. May mga araw na gusto na lang nilang humiga, manood ng videos, o ipagpaliban ang mga dapat gawin.

Ang kaibahan lang, hindi nila hinayaang emosyon ang magdikta ng kanilang kilos.

Diyan pumapasok ang disiplina.

Ang disiplina ay ang kakayahang gawin ang tama kahit wala kang gana. Kahit walang pumapalakpak. Kahit walang nakakakita. Kahit walang kasiguraduhan na may resulta agad.

Relatable ba?

Halimbawa, gusto mong gumanda ang katawan mo. Hindi sapat na minsan ka lang mag-workout kapag inspired ka. Ang pagbabago nangyayari sa mga araw na tinatamad ka pero pinili mo pa ring bumangon.

Ganun din sa buhay.

Kung gusto mong umasenso, hindi sapat ang puro pangarap. Hindi sapat ang puro manifestation. Kailangan may action. At ang action na inuulit-ulit kahit mahirap, iyon ang tinatawag na discipline.

Maraming tao ang naghihintay ng tamang panahon. Pero ang tamang panahon ay kadalasang nagsisimula sa isang tamang desisyon.

At alam mo kung ano ang problema?

Mas gusto ng isip natin ang comfort kaysa growth.

Napakagaling ng isip gumawa ng dahilan. Kaya kung hindi mo ito didisiplinahin, unti-unti nitong kokontrolin ang direksyon ng buhay mo.

Remember this: Every small excuse becomes a habit. Every small discipline also becomes a habit.

Kaya huwag mong hintayin ang motivation. Dahil kung motivation lang ang aasahan mo, madalas ka ring titigil kapag nawalan ka ng gana.

Ang kailangan mo ay disiplina.

Disiplina ang magpapabangon sa'yo kapag pagod ka.

Disiplina ang magpapapili sa'yo ng tama kahit mas madaling gawin ang mali.

Disiplina ang magsasabing, "Hindi ko man gusto ngayon, pero alam kong makakabuti ito para sa future ko."

At tandaan mo ito. Your future is built by what you repeatedly do, not by what you occasionally feel.

Kung gusto mong baguhin ang buhay mo, simulan mo sa pagdidisiplina sa sarili mo.

Dahil kapag natutunan mong utusan ang sarili mong kumilos kahit walang gana, wala nang tamad na araw ang makakapigil sa pag-abot mo sa mga pangarap mo.