9 na Ginagawa ng Narcissist Para Manipulahin Ka (Dapat Aware Ka sa mga ito) By Brain Power 2177

9 na Ginagawa ng Narcissist Para Manipulahin Ka (Dapat Aware Ka sa mga ito)

Minsan hindi mo agad mapapansin na mina-manipula ka na. Hindi kasi sila laging galit. Hindi sila laging obvious. Minsan mabait. Minsan sweet. Minsan ikaw pa ang mag-iisip na baka ikaw ang mali. Hanggang sa dumating sa point na napapansin mo na lang… parang lagi kang nagso-sorry. Lagi kang nag-aadjust. Lagi kang nagdududa sa sarili mo. At doon nagsisimula ang problema.

Sa video na ’to, pag-uusapan natin ang 9 ginagawa ng narcissist para maging aware ka. Para sa susunod na maramdaman mo ’yung ganitong pattern, alam mo na kung ano ang nangyayari.

NUMBER 1

Sobrang bilis nilang mag-love bomb

Ito ’yung pinaka-delikado kasi hindi siya mukhang red flag sa simula. In fact, mukha siyang answered prayer.

Isipin mo ito. Kakakilala mo pa lang sa kanya. Pero parang feeling mo matagal na kayong magkakilala. Ang bilis ng connection. Ang bilis ng intensity. May good morning text pagkagising mo. May good night message bago ka matulog. May random “I miss you” kahit dalawang araw pa lang kayong nag-uusap.

And part of you feels special. Siyempre naman. Sino ba ang hindi matutuwa kapag may taong sobrang invested sa’yo, 'di ba? Sobrang attentive. Sobrang consistent. Parang ikaw ang sentro ng mundo niya. Pero dito nagsisimula ang manipulation.

Love bombing is not love. It’s strategy.

Ang goal niya ay hindi ka mahalin agad. Ang goal niya ay ma-attach ka agad. Emotional hook. Gusto niyang maramdaman mo na “Siya na talaga.” Gusto niyang ma-fast forward ang intimacy. Kaya ang lahat ay kanyang minamadali. Minsan weeks pa lang may usapan na tungkol sa kasal, bahay, negosyo, future kids. It feels romantic. Pero kung iisipin mo, how can someone promise forever kung halos hindi ka pa niya kilala?

Ito ang tricky part. Hindi ka niya binibigyan ng time para makapag-observe. Kasi kapag mabagal ang pace, mas makikita mo ang red flags. Pero kapag sobrang bilis, nadadala ka ng dopamine. Para kang nasa emotional high. Parang honeymoon phase na hindi pa naman dapat honeymoon phase.

Tapos mapapansin mo, sobra siyang generous sa compliments. Pinaparamdam niya na ikaw ang savior niya. At dahil mabait ka, dahil empathetic ka, gusto mong panindigan ’yon. Gusto mong maging special sa kanya. At habang lumalalim ang attachment mo, unti-unti niyang ibibigay ang tunay niyang kulay.

Doon mo marerealize, hindi pala sustainable ’yung version niya sa simula. Mabawas-bawasan ang effort. Mawawala ang consistency. Biglang magiging busy. Biglang hindi na ganon ka-sweet. At ikaw ngayon ang maghahabol sa dating energy na ibinigay niya.

That’s the trap.

Kasi iniisip mo, “Sana bumalik ka sa dati. Miss ko ’yung dating ikaw.” Pero ang totoo, ’yung dating version niya was never real. It was a performance.

Love bombing creates emotional debt. Pakiramdam mo ang dami na niyang naibigay sa’yo kaya kapag may red flag ka nang napapansin, parang nahihiya ka pang magreklamo. Parang iniisip mo, “Ang bait naman niya nung una. Baka ako lang ang may problema.” At doon ka na nagsisimulang mag-doubt sa sarili mo.

Healthy love grows steadily. Hindi siya parang fireworks na sobrang lakas sa simula tapos biglang dilim. Real love is consistent. Calm. Safe. Hindi ka minamadali. Hindi ka binobomba ng intensity para lang ma-lock ka in.

Kapag may taong sobrang bilis magmahal, sobrang bilis mangako, sobrang bilis mag-attach — huminto ka muna. Hindi lahat ng intensity ay sincerity. Minsan, intensity is control in disguise.

At ang pinaka-importante, kapag may taong parang gustong ariin ang oras mo, attention mo, mundo mo agad-agad — hindi iyon romantic. That’s possession starting early.

Awareness is power. Kapag alam mo ang pattern, mas mahirap ka nang mahulog sa bitag.

NUMBER 2

Ginagawa ka nilang dependent

Sa simula, hindi mo agad mapapansin na ginagawa ka na palang dependent. Kasi ang pinaparamdam niya sa 'yo, “concern” lang. “Care” lang. “Protection” lang. And honestly, minsan nakakakilig pa.

Unti-unti, sisimulan niya sa maliliit na bagay. Ito ang kadalasang linya nila, “Sabihin mo sa’kin lahat ng problema mo.” “Ako na bahala sa’yo.” “Huwag ka na magtiwala sa iba, ako lang sapat na.” At dahil gusto mo ng safe space, dahil gusto mo ng taong makikinig, binubuksan mo ang buong mundo mo sa kanya.

At doon nagsisimula ang slow conditioning.

Mapapansin mo, kapag may desisyon ka, hihingi ka muna ng opinion niya. Anong isusuot mo. Anong gagawin mo. Sino ang dapat mong kaibiganin. Parang hindi ka na komportable mag-decide mag-isa. Hindi dahil hindi mo kaya — kundi dahil nasanay ka nang may approval system ka.

And here’s the subtle part. Kapag nagdesisyon ka nang hindi siya kinokonsulta, may konting tampo. May konting guilt trip. “Ah, hindi mo na ako sinabihan ngayon ah?” “Akala ko ba partner mo ’ko?” Maliit na linya, pero sapat para mag-second guess ka next time. Unti-unti, ikaw na ang mag-aadjust.

Minsan sisimulan niya ring i-isolate ka slowly. Hindi naman obvious pero unti-unti ka niyang pinapalayo sa friends mo. Sasabihin niya na hindi niya gusto ang vibe ng barkada mo. Parang hindi ka raw nila nirerespeto. At dahil mahal mo, dahil gusto mong i-prioritize ang relationship, unti-unti kang lalayo sa support system mo. Hanggang sa dumating ang point na siya na lang ang emotional world mo.

Kapag may problema ka, gusto niya na sa kanya ka lang lalapit. Kapag masaya ka, siya pa rin. Kapag may insecurity ka, siya. Kapag may conflict, siya rin ang kaaway at siya rin ang comfort. That’s emotional monopoly.

Kapag nasanay ka na sa ganitong setup, doon na pumapasok ang tunay na control. Kasi kapag siya ang source ng validation mo, kapag siya ang source ng peace mo, madali kang takutin ng withdrawal. Isang malamig lang na araw, isang pagtampo lang, isang hindi pag-reply — at parang guguho na ang mundo mo. Hindi dahil mahina ka. Kundi dahil na-condition ka.

Dependency is built through repetition. Repetition ng reassurance. Repetition ng pag-save sa’yo sa maliit na problema. Repetition ng pagpaparamdam na hindi mo kayang mag-isa. Hanggang sa subconsciously, maniniwala ka na baka nga hindi mo kaya kung wala sila.

Pero ito ang totoo: bago sila dumating sa buhay mo, kumpleto ka na. Marunong ka nang magdesisyon. May sarili kang mundo. May sarili kang strength. Hindi mo lang napansin na slowly, pinapalitan nila ang foundation mo.

Healthy love encourages independence. Ang taong totoong mahal ka, proud siya kapag kaya mong tumayong mag-isa. Hindi siya natatakot kapag may sarili kang circle, sariling goals, sariling opinion. Hindi niya kailangang i-control ang environment mo para maramdaman na secure siya.

Kapag may taong gusto kang gawing dependent, hindi iyon dahil mahal ka niya nang sobra. It’s because control feels safer to them than equality.

At kapag naramdaman mo na parang hindi ka na ikaw, that’s not love. That’s emotional captivity disguised as care. Awareness mo ang unang hakbang para mabawi mo ang sarili mong power.

NUMBER 3

Love withdrawal

Ito ’yung klase ng manipulation na tahimik pero sobrang sakit. Hindi siya sigawan. Hindi siya confrontation. Mas masakit pa nga minsan kasi parang wala lang — pero ramdam mo na may nawala.

Isipin mo ito. Dati, ang lambing niya. Dati, ang bilis niyang mag-reply. Ramdam mo na present siya. Ramdam mong mahalaga ka. Tapos isang araw, may maliit kang hindi nagawa ayon sa gusto niya. Baka nag-disagree ka. Baka nag-set ka ng boundary. Baka hindi ka pumayag sa isang bagay. Hindi naman malaking issue. Pero biglang nag-iba ang atmosphere. Biglang malamig. Hindi na siya sweet. Hindi na siya expressive. Hindi na siya ganon ka-engaged. Kapag magkausap kayo, parang may invisible wall. And the worst part? Hindi niya sasabihin kung ano ang problema. Ikaw ang maghuhula.

Mapapagod ka sa kakaisip kung may nagawa ka bang mali, kung bakit siya galit, kung may nasabi ka bang nakakainsulto. You start walking on eggshells.

Love withdrawal is emotional punishment. Hindi ka niya kinakausap nang maayos, hindi dahil wala siyang nararamdaman — kundi dahil gusto ka niyang turuan ng leksyon. Gusto niyang maramdaman mo ang pagkawala ng affection niya para matuto kang sumunod next time.

Parang reward and punishment system.

Kapag compliant ka, sweet siya. Kapag hindi, lalayo siya. Parang switch. On and off. At habang paulit-ulit itong nangyayari, nasasanay ka. Natututo ka na i-adjust ang behavior mo para lang bumalik ang dating siya.

Dito nagiging dangerous. Kasi hindi mo namamalayan, unti-unti mong tine-train ang sarili mo na i-prioritize ang comfort niya over your own truth. Imbes na sabihin mo ang nararamdaman mo, mananahimik ka na lang. Imbes na mag-set ka ng boundary, babawiin mo para lang bumalik ang lambing. You become smaller.

At ang pinaka-masakit, sinisi mo pa ang sarili mo. Iniisip mo, “Siguro nga masyado akong sensitive.” “Siguro dapat hindi ko na lang sinabi.” “Kasalanan ko kaya siya nagbago.”

But healthy love doesn’t disappear when there’s conflict. Healthy love communicates. It stays. It reassures.

Ang love withdrawal, ginagamit para kontrolin ka emotionally. Para matuto kang matakot mawala ang affection niya. Para mas lalo kang kumapit. At kapag dumating ang moment na bumalik ulit ang sweetness niya, grabe ang relief na mararamdaman mo. Parang nakahinga ka ulit.

Pero hindi mo napapansin, ikaw na ang laging nag-aadjust. Ikaw na ang laging nagso-sorry. Ikaw na ang laging nagre-repair ng connection kahit hindi naman ikaw ang sumira. That’s not love. That’s conditioning.

Ang totoong pagmamahal hindi ginagamit ang affection bilang weapon. Hindi ito binabawi para lang ma-control ka. Hindi ito nawawala kapag nagkaroon ng disagreement. Kapag napapansin mo na kailangan mong maging “perfect” para lang manatiling mahalin ka, huminto ka. Hindi dapat ka natatakot mawalan ng lambing dahil lang nagsalita ka.

Real love is steady. Hindi siya nawawala tuwing may hindi pagkakaintindihan. It doesn’t make you beg for warmth.

At tandaan mo ito — kapag may taong kayang bawiin ang pagmamahal para mapasunod ka, hindi pagmamahal ang hawak niya. Power.

NUMBER 4

Boundary testing

Hindi ito biglaan. Hindi ito ’yung isang araw gigising ka na lang at sobrang obvious na tinatapakan ka na. Hindi. Hindi halata ito. Paunti-unti. Parang patak ng tubig sa bato.

Sa umpisa, maliit lang. Halimbawa, sinabi mo na ayaw mong i-post agad ang relasyon ninyo. Gusto mo muna ng privacy. Sasabihin niya, “Grabe ka naman, proud lang ako sa’yo.” Sweet pakinggan. Pero may konting pressure. Kapag nagmatigas ka, magtatampo. So minsan, para matapos na, papayag ka na lang. Small compromise.

Tapos next time, sinabi mo na kailangan mo ng alone time. O may lakad ka with friends. Bigla siyang magmemessage ng, “Ah okay, mas importante pala sila.” Or, “Sige, enjoy ka na lang.” Walang direct na pagbabawal. Pero may guilt. At dahil ayaw mong masaktan siya, icacancel mo ang lakad mo. Another small compromise.

Boundary testing is about checking kung hanggang saan ka kayang itulak. Kapag nakita niyang umaatras ka, uulit-ulitin niya. Mas lalaki ang request. Mas lalaki ang control.

At ang nakakatakot? Hindi mo namamalayan na nag-aadjust ka na nang nag-aadjust para sa kanya. Iniisip mo, “Okay lang naman siguro.” “Hindi naman ito big deal.” “May compromise talaga kapag in a relationship.”

Yes, relationships need compromise. But boundaries are not negotiable when they protect your peace, identity, and safety.

Ang boundary testing kadalasan may kasamang charm o victim mindset. Kapag nagsabi ka ng “No,” sasabihin niya, “Ang hirap mong mahalin.” O kaya, “Ganito lang naman hinihingi ko.” Parang ikaw pa ang unreasonable. So ang mangyayari, para hindi ka magmukhang selfish, ikaw ang magso-soften. Unti-unti, nawawala ang boses mo.

Minsan mararamdaman mo na may mali, pero hindi mo ma-pinpoint. Kasi technically, wala naman siyang ginagawang sobrang garapal. Hindi siya sumisigaw. Hindi siya nananakit. Pero pakiramdam mo laging ikaw ang nag-aadjust. Laging ikaw ang naggi-give way. Laging ikaw ang nag-eexplain.

That’s how manipulation works. Hindi sa isang malaking pagsabog. Kundi sa gradual erosion.

Boundary testing is also about desensitizing you. Kapag nasanay ka na sa maliit na disrespect, mas madali na para sa kanya ang mas malaking disrespect later. Parang training. At kapag dumating na sa point na sobrang obvious na ng control, emotionally invested ka na masyado para basta umalis. 

Kaya mahalagang mapansin mo ang pattern. Kapag sinabi mong uncomfortable ka, at ang response niya ay pressure, guilt, or mockery — red flag iyon. A healthy person may not always agree, but they will respect your limit. They won’t punish you for having one.

Remember this, the right person will adjust with you, not force you to adjust for them every single time.

Kapag pakiramdam mo kailangan mong ipaglaban ang basic respect, hindi na ’yan love. Kapag ang “no” mo ay laging may consequence, hindi na ’yan safe space. Boundaries are not walls. They are doors with locks. At may karapatan ka kung sino ang bibigyan mo ng susi.

NUMBER 5

Gumawagawa  sila ng gulo

Ito ’yung klase ng manipulation na hindi mo agad napapansin kasi hindi siya laging obvious. Hindi naman siya laging sumisigaw o nang-aaway. Minsan subtle lang. Pero ang epekto? Pagod na pagod ka palagi.

Ang narcissist, komportable sa kaguluhan. In fact, they thrive in it. Mapapansin mo, parang hindi pwedeng tahimik ang relasyon. Kapag maayos ang usapan, may biglang issue. Kapag masaya ang araw mo, may biglang drama. Kapag feeling mo stable na kayo, may biglang tampo, biglang duda, biglang akusasyon. Parang laging may sunog na kailangang patayin.

At ang mas nakakagulo? Minsan hindi mo alam saan nanggaling ang problema. Bigla ka na lang inaaway ng wala sa hulog. Pag tinanong mo kung bakit, sasabihin “Wala.” Pero ramdam mong may mali. So ikaw ngayon ang mag-ooverthink. Anong nagawa mo? May nasabi ka bang mali? May nakalimutan ka ba? Ikaw ang mag-aadjust para maibalik ang peace.

Pero ang totoo, sila ang nag-create ng disturbance. Sometimes they will pick a fight over something small. Isang joke. Isang late reply. Isang simpleng pagkakamali. Palalakihin nila ’yon hanggang maging malaking issue. Hindi dahil importante talaga ’yung bagay. Kundi dahil gusto nilang ma-shift ang focus sa’yo.

Kapag chaotic ang environment, mas mahirap mag-isip nang malinaw. And when you’re emotionally overwhelmed, mas madali kang ma-control.

Napapansin mo ba na kapag may problema sila, bigla ka na lang nadadamay? Parang kasalanan mo ang mood nila. Parang responsibilidad mong ayusin ang emosyon nila. Kapag galit sila, ikaw ang kailangang mag-sorry. Kapag malungkot sila, ikaw ang may pagkukulang.

It keeps you in survival mode. At kapag nasa survival mode ka, hindi ka na nakakapag-evaluate kung healthy pa ba ang sitwasyon. Ang goal mo na lang ay maibalik ang kalma. Kaya ikaw na ang nag-aadjust, ikaw na ang nagso-sorry, ikaw na ang nagpipigil.

Minsan pa, gagawa sila ng kaguluhan sa labas ng relasyon para madamay ka. Away sa kaibigan, issue sa pamilya, conflict sa trabaho — tapos ikaw ang magiging emotional sponge. You absorb everything. Hanggang sa maubos ka.

Bakit nila ginagawa ’to? Because chaos gives them control. Kapag magulo ang paligid, sila ang nagiging sentro. Lahat umiikot sa reaction nila, sa mood nila, sa problema nila. At habang busy ka sa pag-manage ng gulo, hindi mo napapansin na ikaw mismo ay nawawala na.

Healthy relationships feel stable. Hindi boring, pero stable. May peace. May predictability. Hindi ka laging naglalakad sa eggshells. Hindi ka natatakot magsalita dahil baka may sumabog na naman.

Kung napapansin mo na parang rollercoaster ang relasyon at paulit-ulit ang cycle, huminto ka muna. Love is not supposed to feel like constant crisis management. Real love feels safe. Chaos feels addictive. And sometimes, the addiction is what keeps you staying.

Kapag lagi kang pagod, lagi kang confused, lagi kang emotionally on edge — hindi ’yan coincidence. Baka may taong sadyang gumagawa ng bagyo para manatili kang nakatutok sa kanila.

At tandaan mo, hindi mo trabaho ayusin ang gulo na hindi ikaw ang gumawa.

NUMBER 6

Gagamitin nila ang insecurities mo

Ito ang isa sa pinaka-masakit sa lahat — kapag ginamit laban sa’yo ang mga bagay na minsan mong inamin dahil nagtiwala ka.

Isipin mo ’to. May moment kayo na tahimik lang. Deep talk. Naging vulnerable ka. Sinabi mo na insecure ka sa katawan mo. O natatakot kang maiwan. O feeling mo hindi ka sapat minsan. At sa moment na ’yon, akala mo safe ka. Akala mo safe space siya. Nakikinig siya. Niyakap ka pa. Sinabihan ka niya na sapat ka na, hindi ka niya iiwan. Mahal daw niya ang lahat sa 'yo. You felt seen. You felt understood.

Pero ang hindi mo alam, ini-store niya lahat ng sinabi mo. Parang data. Parang file na pwede niyang i-open anytime. Kapag may away na. Kapag hindi mo siya nasunod. Kapag nasaktan ang ego niya. Doon niya ilalabas.

Alam niya kung saan ka mahina. Alam niya kung saan ka madaling tamaan. At doon siya tutusok para ma-control ka.

Kapag paulit-ulit itong nangyayari, unti-unti mong mararamdaman na lumiit ka. You start overthinking. “Tama ba siya?” “Ganito ba talaga ako?” “Baka nga hindi ako enough.” At habang bumababa ang self-esteem mo, mas lalo kang kumakapit sa kanya. Kasi siya rin ang taong minsan nagbibigay ng reassurance.

See the cycle?

Siya ang sumasakit. Siya rin ang nagbibigay ng panandaliang comfort. Trauma bond ang tawag doon. He creates the wound, then offers the bandage.

Minsan hindi pa direct ang attack. Minsan comparison. “Buti pa si ganito confident.” “Yung ex ko hindi naman ganito ka-sensitive.” Alam niyang may insecurity ka sa pagiging “too emotional,” kaya iyon ang gagamitin niya para iparamdam na ikaw ang problema.

At dahil ayaw mong maging “kulang,” magsisimula kang mag-adjust. Magbabago ka para hindi na niya ma-bring up ulit ang insecurity mo. Magpapayat ka dahil may comment siya. Magiging tahimik ka dahil sinabi niyang ang drama mo. Titigil ka mag-share dahil baka gamitin na naman laban sa’yo.

Unti-unti, nawawala ang tunay mong sarili. Ang masakit dito, hindi mo agad napapansin. Kasi iniisip mo, “Siguro honest lang siya.” “Siguro tough love.” But real love does not weaponize your wounds. Real love protects your vulnerabilities.

Kapag may taong ginagamit ang insecurities mo para manalo sa argumento, para patahimikin ka, para pababain ka — that’s not love. That’s power play.

Healthy partners hold your weaknesses with care. Hindi nila ibinabato sa’yo kapag galit sila. Hindi nila ginagawa ’yung mga bagay na alam nilang magti-trigger sa’yo just to gain control.

Kaya kapag napansin mong ang mga bagay na minsan mong iniyakan sa harap niya ay siya na ngayon ang dahilan kung bakit ka ulit umiiyak — kailangan mong magising.

Vulnerability is a gift. Hindi lahat karapat-dapat makatanggap niyan. At kapag may taong ginagamit ang deepest fears mo para hawakan ang leeg mo emotionally, hindi mo kailangan patunayan na strong ka. Kailangan mong protektahan ang sarili mo.

Because the right person will never use your scars as weapons. They will guard them like treasure.

NUMBER 7

Pagpo-project

Ito ’yung isa sa pinaka-nakakalitong manipulation tactic. Kasi habang nangyayari siya, pakiramdam mo ikaw talaga ang may mali.

Projection is when someone takes what’s inside them and throws it at you. Parang salamin na binaliktad. Imbes na sila ang tumingin sa sarili nilang reflection, ikaw ang pinapatingin nila at sinasabing, “Ikaw ’yan.”

Halimbawa, napansin mong parang may tinatago siya. Medyo secretive sa phone. May kakaibang kilos. Kapag tinanong mo nang maayos, biglang ikaw ang aakusahan. “Ikaw ang paranoid.” “Ikaw ang may trust issues.” “Bakit mo ako pinaghihinalaan? Baka ikaw ang may ginagawang mali.”

Bigla, ikaw na ngayon ang defensive. Kahit siya ang may questionable behavior, ikaw ang napipilitang mag-explain. And slowly, nagsisimula kang magtanong sa sarili mo, “Ako ba talaga ang toxic?” “Overthinker ba ako?” “Ako ba ang may problema?” That’s projection working perfectly.

Minsan naman, sila ang insecure — pero sasabihin nila na ikaw ang insecure. Sila ang seloso — pero ikaw ang tatawaging controlling. Sila ang nagsisinungaling — pero ikaw ang lalabas na dishonest. It’s psychological shifting of blame. Parang emotional hot potato. Ayaw nilang hawakan ang sarili nilang flaws, kaya ipinapasa nila sa’yo.

At dahil mabait ka, self-aware ka, willing kang mag-improve — tinatanggap mo. Iniisip mo, “Sige, baka may mali nga ako. Aayusin ko.” Habang sila? Walang accountability. Zero.

Projection also protects their ego. Kasi sa isip nila, hindi pwedeng sila ang mali. Their self-image has to stay intact. Kaya mas madaling paniwalaan na ikaw ang may issue kaysa harapin nila ang sarili nilang darkness.

Ang mas masakit, kapag paulit-ulit itong ginagawa sa’yo, unti-unti nitong binabago ang identity mo. Yung confident ka dati, magiging doubtful ka. Yung klaro ang instincts mo, maguguluhan ka. You start editing yourself just to avoid being accused again.

And here’s the scary part: minsan hindi mo agad mapapansin. Kasi subtle siya. Hindi laging sigawan. Minsan kalmadaong tono pa nga. “I’m just saying this because I care.” “Concerned lang ako sa behavior mo.” Pero ang totoo, binabaliktad ka na.

Healthy people can say, “Oo, mali ako.” Narcissistic projection sounds like, “Kung may mali man, kasalanan mo kung bakit ko nagawa ito.”

Kapag napapansin mo na every conflict somehow ends with you apologizing — kahit hindi malinaw kung ano talaga ang kasalanan mo — that’s a red flag. Kapag laging ikaw ang nag-aadjust, ikaw ang nagre-reflect, ikaw ang nagso-sorry, habang siya laging victim o righteous, tumigil ka muna.

Projection thrives kapag hindi ka aware. But once you see the pattern, mahihirapan na silang baliktarin ka.

Remember this: just because someone accuses you confidently doesn’t mean it’s true. Sometimes the loudest accusation is actually a confession in disguise.

NUMBER 8

Triangulation

Isa sa pinaka-mind game na tactics ng narcissist ay triangulation. Kung narinig mo na ang term na ito, medyo technical pakinggan, pero simple lang ang nangyayari sa reality. Imagine mo na parang ikaw, siya, at isang third person ang nasa triangle. Pero hindi ito literal na triangle sa playground — psychological game ito.

Madalas, ginagamit nila ang ibang tao para kontrolin ang emotions mo. Halimbawa, sasabihin nila, “Alam mo ba, sinabi ni ganito, mas naiintindihan ka raw kaysa sa’yo.” Or, “Buti pa si ganito, hindi gaya mo.” Biglang mapapaisip ka, “Ano bang mali sa akin?” Parang kino-compare mo na ang sarili mo kahit ayaw mo. Hindi mo naman talaga kailangan ng comparison, pero inilalagay ka nila sa mental space na insecure ka.

Pwede rin, gagamitin nila ang triangulation para i-turn ang ibang tao laban sa’yo. Minsan, wala kang alam, pero nakakarinig ka ng secondhand info — sinabi raw ni ganito o ginawa raw ni ganyan. Dahil sa manipulative way nila ng kwento, automatic na naiisip mo, “Bakit ganito ang sinasabi nila?” Parang nabubuo ang drama sa paligid mo na hindi mo sinimulan.

Kadalasan, kapag nangyayari ito, hindi mo alam kung sino ang tama, sino ang mali. Lalo kang nagiging anxious, trying to defend yourself sa tao, kahit sa huli ikaw pa rin ang pinipilit nilang kontrolin emotionally.

Triangulation also works because narcissists feed on your insecurity. Alam nila ang iyong weak spots at iyon ang ginagamit nila para gumawa ng emotional leverage. Parang puppet master, pero ikaw ang hindi aware na strings mo ay hawak nila.

Ang tricky, parang hindi mo rin alam kung drama lang o reality. Parang reality show na hindi mo sinimulan, pero napapaisip ka, “Baka nga may mali ako.” That doubt, that hesitation, iyon ang gusto nilang itanim sa utak mo.

Sa madaling salita, triangulation is all about creating confusion and competition. Para kang laging nagbabantay kung sino ang mas “mahusay,” “mas supportive,” o “mas tama” sa sitwasyon, habang sila lang ang may control sa narrative.

Kapag napapansin mo na parang laging may ikinukumpara o may ikinokontrol sa paligid mo, red flag iyon. Sa healthy relationships, hindi ka kailanman ikinukumpara sa ibang tao para lang patunayan ang worth mo. Peace and clarity are always present, hindi confusion at self-doubt.

NUMBER 9

Kinokontrol nila ang narrative

Sa simula, baka hindi mo pa mapansin. Parang normal lang na may kanya-kanyang version ng kwento, diba? Pero sa kanila, lahat ng kwento ay palaging naka-frame para sila ang magmukhang tama, victim, o bida.

Halimbawa, may misunderstanding kayo. Kapag kinonfront mo siya, hindi lang niya ipapaliwanag sarili niya sa’yo — uunahan ka niyang magkwento sa iba. Bago ka pa man makasabi ng kahit ano, nakapunta na siya sa ibang tao with his version ng events. At syempre, in his story, palaging ikaw ang masama. Makakaramdam ka ng confusion dahil iba yung narinig ng ibang tao sa’yo kaysa sa totoong nangyari.

Ang tricky dito, hindi lang basta kasinungalingan. They mix truth and lies. May konting detalye na tama para believable. Pero yung core, ang goal nila, sila lagi ang positive character at ikaw ang flawed. Kaya kapag may conflict, parang ikaw ang may mali — kahit alam mo sa sarili mo na hindi.

At dahil sa control ng narrative, ang dami nang relationship sa paligid mo ang pwedeng maapektuhan. Friends, family, kahit co-workers — lahat makaka-assume ng version niya. Pakiramdam mo na nag-iisa ka o parang ikaw lang ang misunderstood. Lalo ka nang magiging defensive, kasi instinct mo na ipagtanggol ang sarili mo. Pero habang ipinagtatanggol mo, mas lalong nadadala ka sa laro niya.

Ito rin yung dahilan kung bakit minsan pakiramdam mo parang kalaban ka ng lahat pero sa katotohanan, siya mismo ang nagse-set up ng perception sa iba. It’s a subtle form of control. Hindi niya kailangan pisikal na pigilan ka; kontrolado na niya ang narrative ng buhay mo sa mata ng iba.

Ang susi para hindi ka mahulog sa ganitong tactic ay mag-document at matiwala sa sariling perception. Take note ng events. Keep track of what really happened. Kapag may narcissist na laging nagpo-project at nagki-claim ng narrative, alam mo kung ano ang totoo sa sarili mong mata.

Sa madaling salita, controlling the narrative isn’t about the truth — it’s about power. Kapag alam mo ’yan, hindi ka basta-basta ma-manipulate ng version niya. Kahit gaano siya kagaling magsalita sa iba, hindi niya kayang burahin yung sariling reality mo.